Weekend Valencia
Natuurlijk weer via Duitsland. Düsseldorf als vertrekpunt en Eurowings als host. Parkeertip: Q-Park Düsseldorf Hbf (treinstation). Vanaf hier de gratis Skytrain van 5 minuten naar de vertrekhal. Dat scheelt alweer de eerste tientjes ten opzichte van Parking Airport.
De afhandeling bij onze Oosterburen gaat een stuk soepeler als bij ons in Nederland en de wachtrijen zijn een stuk korter. Vooral bij vluchten binnen de Europese Unie.
Vanaf Valencia Airport met de metro naar de stad.
Het centrum van Valencia verwelkomde ons met een lentezon die meteen deed vergeten dat we vanmorgen uit het grijze Nederland waren vertrokken. Zodra we het metrostation uitkwamen, voelde het alsof het levenstempo vanzelf omlaag ging. Geen gejaagde stad, maar een ontspannen relaxmodus. Een stad waarin historie, moderniteit en het mediterrane leven naadloos in elkaar overlopen. Onze citytrip zou maar een paar dagen duren, maar al snel werd duidelijk dat haasten in Valencia niet gebruikelijk is.
Het hotel, gelegen naast het metrostation voldeed aan alle eisen voor een weekend. Schoon en fijn groot bed. Prima badkamer en niet gehorig. Balkon en dat soort luxe is totaal overbodig als je van plan bent de hele dag op pad te zijn. Alles wat je nodig hebt om fijn te overnachten daar.
De eerste middag was het wandelen in het oude centrum, waar smalle straatjes zich als een doolhof om ons heen vouwden. Elke hoek bracht een nieuw pleintje, een verborgen bar of een gevel vol kleurrijke tegels. Het hart van de stad klopt hier het hardst. Veelal tekenen van de oude Romeinen. Te herleiden uit de bouwstijl met kunstzinnige gevels. Terrasjes zitten goed vol. Sfeervol, authentiek Spaans en altijd nog wel ergens een enkel tafeltje vrij voor een tussenstop.
De kathedraal vormde een indrukwekkend middelpunt in het oude centrum. Binnen was het koel en stil, een scherp contrast met de levendige stad buiten. Als je omhoog kijkt, zie je eeuwen aan kunst en geloof samengebracht in één ruimte.
Aan de rand van het centrum kun je het voormalige rivierbed betreden dat nu dienstdoet als stadspark. Het park slingert zich kilometerslang door Valencia en vormt een groene oase van rust. Er bevinden zich sinaasappelbomen, moderne speeltuintjes en je komt er straatmuzikanten tegen.
Wandel je totaan de oude delta van deze rivier dan kom je in een totaal andere wereld. Strakke lijnen, wit beton en spiegelend water: een futuristisch complex dat meer weg heeft van een sciencefictiondecor dan van een traditionele Spaanse stad. Een centrum van wetenschap, kunst en architectuur. Een groter contrast kun je haast niet uittekenen.
Op een andere dag bezochten we de centrale markt, een feest voor alle zintuigen. De geur van vers fruit, kruiden en zeevruchten hing zwaar in de lucht. Kleurrijke kraampjes boden alles aan wat de regio voortbrengt.
Tot zover de culturele info, tijd voor belangrijkere zaken. Een bezoek aan Mestalla is een moetje! Helemaal als Valencia CF thuis speelt en het (op dat moment) grote Sevilla FC op bezoek komt. Helaas werd deze pot een saaie 0-0. Maar gelukkig speelt de avond erop de andere club uit Valencia ook een thuiswedstrijd. UD Levante ontvangt de mannen van Reus. Beide stadions trouwens prima te bereiken met het openbaar vervoer. Mestalla met de bus doen en dan ongeveer op 2 kilometer afstand uitstappen. Laatste stukje lopen! Dan beleef je het Spaanse voetbal. Levante is goed te doen met de metro. Buiten dat stadion leeft het niet zoals bij de grote broer een dag eerder. Maar helaas, ook hier kwam men niet verder dan 0-0.
De afsluitende ochtend nog even met de tram naar de boulevard en de voetjes even op het strand los gelaten. Nog één cerveza en dan weer richting luchthaven. Op naar huis, op naar Düsseldorf. Alvorens de Nederlandse grens over te steken nog gauw even de tank vol gooien en de cerveza van vanmorgen is ook weer ruimschoots terug verdiend...